بدترین چیزها همیشه درون آدم اتفاق می‌افتد. اگر بیرون اتفاق بیفتد، مثل وقتی که اردنگی می‌خوریم، می‌شود زد به چاک. اما از درون غیرممکن است. وقتی به این حالت دچار می‌شوم، می‌خواهم بروم بیرون و دیگر به هیچ کجا برنگردم. مثل این است که وجود دیگری در من باشد. شروع می‌کنم به زوزه کشیدن، خود را روی زمین می‌اندازم، سرم را به این طرف و آن طرف می‌کوبم تا بیرون برود."

از کتاب «زندگی در پیش رو»- رومن گری

می‌گفت زندگیش را داستان‌های بی‌سرانجام تشکیل می‌دهد. حتی زمانی که داشت مرگ خودش را هم طرح‌ریزی می‌کرد، انگار تنها به کمی پیشرفت می‌اندیشید: "این‌که خودم را دوباره از نو بیافرینم، دوباره زنده بشوم، و این‌که دوباره فرد دیگری شوم، همیشه بزرگ‌ترین وسوسه‌ی زندگیم بوده‌است". سال 1914 با نام «رومن کَسِو» در لیتوانی به دنیا آمد. بعدها از میان چندین اسمی که در زندگی انتخاب کرده بوده، «رومن گری» را ترجیح داد و علاقه‌ی زیادش به هنرپیشه آمریکایی «گری کوپر» هم در انتخاب این اسم بی‌تاثیر نبود. او تنها نویسنده‌ای است که دو بار جایزه‌ی گنکور را، یک بار با نام رومن گری و بار دیگر با نام مستعار «امیل آژار» برای رمان «زندگی در‌ پیش رو»، دریافت کرد. بعدها در کتابی به نام «زندگی و مرگ امیل آژار» این حقیقت را فا‌ش کرد.

«تربیت اروپایی»، «ریشه‌های آسمان»، «لیدی ال»، «رقص چنگیز خان»، «سگ سفید»، «پرندگان می‌روند در پرو می‌میرند»، «بادبادک‌ها»، و «تولیپ» از دیگر کتاب‌های مشهورش هستند که اغلب به فارسی هم ترجمه شده‌اند. پرندگان می‌روند در پرو می‌میرند از تاثیرگذارترین نوشته‌های اوست که سال 1968 بر پایه‌اش فیلمی ساخته شد. این کتاب مجموعه‌ی پنج داستان کوتاه است که سال 1352 ابولحسن نجفی آن را به فارسی برگرداند و پس از چاپ ‌سومش در سال 1357، دیگر چاپ نشد.

متن این کتاب پیوست شده است. در این جلسه، ابتدا درباره‌ی داستان اول مجموعه، که هم‌نام خود کتاب است، و سپس اگر فرصت شد درباره‌ی داستان «کهن‌ترین داستان جهان» گفت‌وگو خواهیم کرد. متن داستان‌ها را سر جلسه نخواهیم خواند. بنابراین لطفا پیش از جلسه آن‌ها بخوانید. اگر علاقه‌مندید که معرفی نویسنده و خلاصه کردن داستان‌ها را در جلسه به عهده بگیرید، لطفا خبرمان کنید.