About us
Cafés
Awards
Gallery
Team
Links
Multimedia
Contact

کافه خاطره با حضور خانم زیبا شیرازی

Wed 6 Jun 2012, 18:30, by Pedram ariaee, at Westmount Library :4574 Sherbrooke Street West, montreal, Quebec, H3Y 2X2 (Map)

چهارشنبه شب گذشته، شش ژوئن، برنامه کافه خاطره میزبان خانم زیبا شیرازی، در سالن کتابخانه ی وست موند بود. زیبا شیرازی خواننده، آهنگساز و ترانه سرای ایرانی مقیم لوس آنجلس آمریکا می باشد که برای اجرای کنسرت نفس تازه به مونترال سفر کرده بود. در این جلسه که به میزبانی پدرام آریایی برگزار شد، زیبا شیرازی به نقل خاطراتی از دوران کودکی، جوانی و مهاجرت به آمریکا پرداخت.

 او گفت که متولد تهران در منطقه داوودیه حوالی قلهک بوده است و سالهای کودکی و نوجوانی را در ایران پشت سر گذاشته است و در سن 19 سالگی قبل از انقلاب برای اولین بار به هیوستون تگزاس مهاجرت کرده است. وی افزود در زمانیکه زندگیش در ایالات متحده شکل می گرفت، انقلاب در ایران و به دنبال آن اشغال سفارت آمریکا و ماجراهای گروگان گیری، جوی غیرقابل تحمل و ضد ایرانی در غرب بوجود آورده بود و او را مجبور به بازگشت به وطن می کند.

در بازگشت به ایران زیبا از حجاب اجباری گلایه میکند و اعتراف می کند حتی دو شب از این ماجرا تب میکند. با اینحال همانند بسیاری از دختران هم سن و سالش که آرزوهای خویش را در داشتن شوهری خوب می دیدند، او نیز راهی خانه بخت میشود. اما دیری نمیپاید که زندگی زناشویی اش با شکست مواجه می شود. اینبار زیبا شیرازی همراه با خواهرش به ترکیه می روند تا مجددا برای دریافت ویزای آمریکا تلاش کرده و راهی غرب شوند. او خاطره ای از این رویداد بیان میکند که خواهرش در فرم سفارت، قصدشان را از سفر به آمریکا دیدن مایکل جکسون و دیزنی لند قید میکند و ناباورانه هر دو توسط آفیسر سفارت برای دریافت ویزا تایید می شوند. زیبا از این واقعه به عنوان تقدیری یاد میکند که گویا باید رخ می داد تا او برای دوم مهاجرت کند.

زیبا شیرازی در پاسخ به اینکه چگونه موسیقی را آغاز می کند به حادثه ای ورزشی در زندگیش اشاره میکند که در ایران باعث شکستگی پایش می شود و در مدتی که او خانه نشین میشود، تصمیم می گیرد به فراگیری گیتار بپردازد. تصمیم او با تشویق خانواده اش همراه می شود اما او می افزاید که همیشه پدرش به او توصیه می کرده است که حتی اگر دنبال هنر رفتی، فقط خواننده ی کاباره نشو!

زیبا شیرازی در دومین مرحله از مهاجرتش به آمریکا، خاطراتی از روزهای سخت سالهای اولش برای حضار تعریف میکند. او از سختی های کارها و بسنده کردن به حداقل مایحتاج زندگی خاطراتی می گوید و اینکه چگونه مهاجرت بر زندگی و دیدگاه وی تاثیر میگذارد. او در این رابطه می گوید، وقتی زن جوانی مهاجرت می کند، این امید را دارد تا در دنیای جدید با فرصت های بیشماری از ازدواج های رویایی با آدمهای مورد علاقه اش روبرو شود. او به نقص فرهنگ ایرانی اشاره می کند و می افزاید من نیز مانند اکثر دخترهای ایرانی به دنبال مردی بودم تا برای من همه چیز را فراهم کند اما خیلی زود فهمیدم که انتظارات بیهوده ای دارم و در اینجا باید یاد بگیرم که روی پاهای خود بایستم و بیش از هرچیز به خودم متکی باشم. زیبا از این مرحله زندگی اش به عنوان ریشه ی خودباوری زنانگی اش یاد میکند که تاثیری غیر قابل انکار بر روی ترانه هایش داشته است.

زیبا شیرازی از دومین اتفاقی که بر جهان بینی اش تاثیر مهمی داشته است، به عنوان جنبش سبز یاد میکند. او به یاد می آورد که در تمام آن روزها هم پای ایرانیان دیگر در اجتماعات اعتراضی در خارج از کشور شرکت می کرده است و در کنسرت هایش با دستنبند سبز از جوانان ایرانی حمایت می کرده است. اما یکبار فردی خارجی از او می پرسد آیا برای سایر مردم دنیا نیز که از نابرابری ها و ظلم ها رنج می برند همین قدر فعالیت و توجه صرف کرده است یا نه؟ زیبا تصریح می کند که این سئوال او را وادار می کند به مسائل دنیا به عنوان یک انسان بنگرد نه به عنوان فقط یک ایرانی و از آن به بعد برای آزادی و صلح در تمام دنیا دعا فعالیت کند.

از زیبا شیرازی به عنوان یکی از پیشتازان ترانه سرایی فیمینیستی در موسیقی پاپ یاد میشود. او در کافه خاطره تاکید بر این موضوع می کند که پیش از آنکه او یک فیمینیست باشد، یک زن است و خواهان خودباوری زنان و درک متقابل مردان است تا این دو جنس برابری های خود را به رسمیت بشناسند و هرگز ضد مرد نبوده است. او از شنوندگانش حتی می خواهد تا ترانه ی "من زنم" را تا به آخر گوش کرده و از قضاوت عجولانه درباره او بپرهیزند. زیبا همچنین از مردان علاقه مند به ترانه هایش تشکر می کند که این فرصت را به خود داده اند تا حرفهای یک زن را بشنوند.

Add a comment

name: 
email: 
comment: 

Remember personal info?


About us

CaféLitt is not a place; it is a gathering of minds. We are a group of mostly Persian young students, scholars and professionals who gather every Thursday evening around 19h00 in a café to discuss various subjects and share different ideas, ranging vastly from history to science, from literature to fine arts. We started these gatherings on Jan 18th, 2007. Each week, one of us takes the responsibility of presenting a topic (in Persian, English or French) for about an hour in a subject s/he is intimately familiar with or has an expertise in. Afterwards, the evening turns into a discussion forum and all members of the audience will have an opportunity to ask their question(s) and share their points of view.
CaféLitt is open to all comments, suggestion, collaboration and new ideas. CaféLitt provides an unparalleled opportunity for learning about culture, science and philosophy in a relaxed and friendly environment, and for sharing your knowledge and expertise with like-minded members of your community.
CaféLitt is officially registered as a non-profitable group and is a nonpartisan, nonreligious and nonpolitical entity.


Donate: